17 กุมภาพันธ์ 2569 มีรายงานว่า "ลาบ" (Laab/Laap) เมนูอาหารประจำชาติอันเลื่องชื่อของ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป.ลาว) และ ที่คุ้นเคยของไทย กำลังเข้าสู่ช่วงสำคัญของการพิจารณาขึ้นทะเบียนเป็น "มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้" (Intangible Cultural Heritage) โดยองค์การการศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือ UNESCO ซึ่งคาดว่าจะมีการประกาศผลการรับรองอย่างเป็นทางการภายในเดือนกันยายนนี้

รัฐบาล สปป.ลาว ระบุว่า ลาบ ถือเป็นอาหารที่ สื่อถึงความโชคดีและความมั่งคั่ง ครอบครัวชาวลาวนิยมจัดเตรียมลาบในโอกาสสำคัญ เพื่อความเป็นสิริมงคลแก่บ้านและสมาชิกในครอบครัว ทั้ง งานแต่งงาน วันเกิด พิธีกรรมของชุมชน รวมถึงเทศกาลปีใหม่ ซึ่งการมีลาบในงานถือเป็นสัญลักษณ์แห่งความรุ่งเรืองและโชคลาภ คำว่า "ลาบ" พ้องเสียงกับคำว่า "โชคลาภ" สื่อถึงความมั่งคั่งและความโชคดี

วัตถุดิบหลักใช้เนื้อสัตว์สับละเอียด คลุกเคล้าด้วยเครื่องปรุงรสเลิศอย่างน้ำมะนาว น้ำปลา และ "น้ำปลาร้าหมัก" ในบางท้องถิ่น

หัวใจสำคัญที่สร้างกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์คือ "ข้าวคั่ว" ผสานกับสมุนไพรสดอย่าง หอมแดง สะระแหน่ ผักชี และความเผ็ดร้อนจากพริกป่น นิยมรับประทานคู่กับข้าวเหนียวร้อนๆ และผักสดนานาชนิด สะท้อนถึงวิถีการกินที่ผูกพันกับธรรมชาติ

หากได้รับการรับรอง ลาบจะกลายเป็นมรดกวัฒนธรรมลำดับที่ 4 ของลาว ต่อจากฟ้อนลาววงในปี 2024, ลวดลายนาคในงานทอผ้าปี 2023 และดนตรีแคนในปี 2017

นอกจากนี้ ลาวยังได้เสนอ “พิธีสู่ขวัญ” หรือ Baci ceremony ให้ยูเนสโกพิจารณาขึ้นทะเบียนด้วยเช่นกัน แม้กระบวนการประเมินอย่างเป็นทางการยังไม่เริ่มต้น โดยพิธีดังกล่าวเป็นพิธีกรรมเรียกขวัญตามความเชื่อดั้งเดิมของชาวลาว เพื่อเสริมสิริมงคลและความสมดุลทางจิตวิญญาณ มักจัดขึ้นในงานมงคลและวาระสำคัญของชีวิต