ศาลอาญา พิพากษาประหารชีวิต "แอม สรารัตน์" ในคดีการเสียชีวิตของ "ฟ้า ดาริณี" เมื่อปี 2563 ศาลชี้พยานหลักฐานของโจกท์มั่นคง ปราศจากข้อสงสัย ซึ่งเป็นสำนวนคดีที่ 7

วันที่ 25 สิงหาคม 2569 เวลา 09.30 น. ศาลอาญา ถนนรัชดาภิเษก มีคำพิพากษาคดีหมายเลขดำที่ อ.1802/2568 ระหว่างพนักงานอัยการ โจทก์ กับ นางสาวสรารัตน์ หรือ "แอม" จำเลย โดยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยนำสารโพแทสเซียมไซยาไนด์ ปลอมปนใส่ลงไปในอาหาร ยา หรือเครื่องอุปโภคบริโภค ให้ นางสาวดาริณี หรือฟ้า เทพทวี ผู้ตาย ดื่ม รับประทาน หรือเสพรับสารดังกล่าวเข้าสู่ร่างกาย เพื่อจะเอาหรือเอาไว้ซึ่งผลประโยชน์อันเกิดแต่การที่ตนได้กระทำความผิดฐานฉ้อโกง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 236, 238, 289 โดยจำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลพิเคราะห์แล้วเห็นว่า แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติเวชศาสตร์และพิษวิทยาประจำโรงพยาบาลศิริราช ซึ่งผ่าศพผู้ตายและตรวจพิสูจน์ พบว่าอวัยวะภายใน เช่น หัวใจ ปอด และตับ ทำงานล้มเหลว เนื่องมาจากได้รับสารพิษไซยาไนด์ เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย

นอกจากนี้ จำเลยอยู่กับผู้ตายในช่วงเวลาใกล้ชิดกับระยะการออกฤทธิ์ของสารไซยาไนด์ หลังจากผู้ตายแยกจากจำเลยและกลับมาที่บ้าน มีอาการชัก เกร็ง น้ำลายฟูมปาก และเป็นลมหมดสติ ซึ่งเป็นอาการของผู้ที่ได้รับสารพิษไซยาไนด์ ก่อนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2563 ในพื้นที่อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม

ศาลเห็นว่า จำเลยเป็นหนี้ผู้ตายและมีหนี้สินอื่นจำนวนมาก จนไม่สามารถชำระหนี้ให้แก่ผู้ตายได้ เชื่อว่าจำเลยนำสารไซยาไนด์ให้ผู้ตายกิน หรือกระทำด้วยวิธีอื่นใดให้สารไซยาไนด์เข้าสู่ร่างกายของผู้ตาย จนเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย

พยานหลักฐานของโจทก์มีน้ำหนักมั่นคง ฟังได้โดยปราศจากข้อสงสัยว่าจำเลยกระทำความผิดตามฟ้อง ขณะที่พยานหลักฐานของจำเลยไม่มีน้ำหนักหักล้างพยานหลักฐานของโจทก์

ศาลพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 (4) (7), 238 ประกอบมาตรา 236 การกระทำเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษฐานฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน เพื่อจะเอาหรือเอาไว้ซึ่งผลประโยชน์อันเกิดแต่การที่ตนได้กระทำความผิดอื่น เพื่อปกปิดความผิดอื่นของตน หรือเพื่อหลีกเลี่ยงให้พ้นอาญาในความผิดอื่นที่ตนได้กระทำไว้ ซึ่งเป็นกฎหมายบทที่มีโทษบทหนักที่สุด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ลงโทษประหารชีวิต เมื่อลงโทษประหารชีวิตแล้ว จึงไม่อาจนับโทษต่อได้ คำขออื่นให้ยก